Een kleine karavaan trekt in stilte over smalle paadjes richting de grens van Iran. Een van de mannen - hij is moslim - heeft een pak met Bijbels op zijn ezel gelegd. Die moet hij de grens over brengen.
Om grenswachten te ontwijken, gaat de tocht door een ruig winters berggebied. Het is een tocht die de man vaker aflegt om wat geld te verdienen. Tijdens een rustmoment pakt de man in een nieuwsgierige bui een Bijbel uit het pakket.
Hij begint te lezen. Wat hij leest, grijpt hem aan en hij kan niet meer stoppen. Zelfs als de anderen vertrekken en hem aanmanen te volgen, blijft hij zitten. Het Woord heeft hem geraakt. Zittend leest hij verder, de wereld om zich heen vergetend. Uren later, als zijn lichaam tot op het bot verkleumd is, stopt hij met lezen en vervolgt hij zijn tocht.
Zo krijgt de weg van de Bijbelsmokkelaar een totaal andere wending. Lichamelijk werd de tocht hem bijna te veel, maar thuis zoekt hij direct zijn familie op en vertelt hij vol blijdschap over de Bijbel, het Woord van God. Niet veel later krijgt hij van christenen verder onderwijs in het christelijk geloof en na verloop van tijd wordt hij gedoopt.
De foto bij dit waargebeurde verhaal is gebruikt ter illustratie.